Ερείπια από την αίθουσα συγκεντρώσεων των φυλάκων. Κάηκε από άγνωστα αίτια, όταν ακόμα το νησί χρησιμοποιούταν ως φυλακή.
Μια από τις κεντρικές πτέρυγες. Είχαν κλειδώσει αρκετές, αλλά σε αυτή μπορούσαμε να γυρίσουμε όοοοοοοοσο θέλαμε.
Τα κάγκελα ήταν ροζ, αλλά οι τοίχοι πράσινοι. Η τύχη, από την άλλη, κάπου μακριά.
Στη μία επιτυχημένη απόδραση, έσκαψαν με κουτάλια αυτόν τον τοίχο. Δεν τους βρήκαν ποτέ.
Οι περισσότεροι που κατάφεραν να βγουν, πάγωσαν όταν μπήκαν στη θάλασσα από τα ρεύματα. Όσοι συνέχισαν να κολυμπούν, αποπροσανατολίστηκαν γρήγορα από την ομίχλη. Δύο απ' όσους απέδρασαν δεν βρέθηκαν ποτέ.
Από τα περισσότερα κελιά, οι κρατούμενοι μπορούσαν να δουν την πόλη και τα φώτα της. Την Πρωτοχρονιά έκαναν όσο θόρυβο μπορούσαν χτυπώντας τα κάγκελα για να γιορτάσουν τον νέο χρόνο. Αν ήταν τυχεροί, ο αέρας έφερνε τους ήχους από τα πάρτυ της πόλης και τα γέλια των κοριτσιών.
Το νοσοκομείο των φυλακών...
Μια αίθουσα νοσηλείας:
Σύγχρονα, για την εποχή, όργανα που σε κάνουν να ανατριχιάζεις, ακόμα και σήμερα.
Η θέα που είχαν τα σπίτια των εργαζόμενων ήταν η πόλη και η golden gate bridge.
Η δεξαμενή νερού που φαίνεται από την πόλη, λίγο πριν βραδιάσει.
